Gjykata në BE konstaton mungesë transparence në blerjen e vaksinave anti-Covid

pixabay

Një gjykatë e Bashkimit Evropian vendosi sot se Komisioni Evropian nuk kishte arritur t’i jepte publikut akses të mjaftueshëm në marrëveshjet e blerjes për vaksinat kundër Covid-19.

Ligjvënësit dhe qytetarët e BE-së i kërkuan komisionit të publikonte marrëveshjet sipas ligjeve të bllokut për lirinë e informacionit, por komisioni lëshoi ​​vetëm versione të redaktuara, kështu që ata ndërmorën veprime ligjore.

Vendimi i gjykatës është një goditje për presidenten e Komisionit, Ursula von der Leyen, sjellja e së cilës në prokurimin e vaksinave është vënë nën shqyrtim, veçanërisht për shkak të refuzimit të komisionit për të nxjerrë mesazhet që ajo shkëmbeu me shefin e “Pfizer”, Albert Bourla.

Von der Leyen duhet të fitojë nesër shumicën e votave në Parlamentin Evropian për të qëndruar në detyrë, pasi mandati i saj skadon më vonë këtë vit.

Gjykata e Përgjithshme e BE-së vendosi sot, në dy raste të veçanta që nuk kishin të bënin drejtpërdrejt me mesazhet me Bourla, se komisioni nuk kishte arritur të tregonte se redaktimi i disa pikave në marrëveshje ishte i justifikuar.

Për shembull, komisioni fshiu klauzolat në lidhje me dëmshpërblimin për kompanitë farmaceutike në rastin kur vaksinat ishin me defekt.

Gjykata tha se dispozitat i përkasin domenit publik pasi shtetet anëtare të BE-së kishin miratuar justifikimin për to – domethënë për të kompensuar kompanitë për rreziqet e shkurtimit të kohës së zhvillimit.

Gjyqtarët thanë gjithashtu se komisioni nuk e kishte shpjeguar mjaftueshëm vendimin e tij për të redaktuar përkufizimet kontraktuale të “sjelljes së keqe të qëllimshme” dhe “përpjekjeve më të mira të arsyeshme”.

Gjithashtu, komisioni redaktoi dispozitat për dhurimin dhe rishitjen e vaksinave. Por përsëri, gjykata tha se ekzekutivi i BE-së dështoi të tregojë se si lëshimi i tyre do të dëmtonte interesat komerciale të kompanive.

Komisioni gjithashtu fshiu informacionin personal të ekipit të tij negociues për arsye të privatësisë, por gjyqtarët vendosën se interesi publik tejkalonte shqetësimet e privatësisë.

“Emrat dhe titujt e punës së negociatorëve ishin të nevojshëm për të përcaktuar nëse ata kishin interesa konfliktuale”, tha gjykata.