2 shtatori, Dita kombëtare e ndihmës dhe kujdesit në shtëpi

E shtuna, 2 shtatori, është Dita kombëtare e ndihmës dhe kujdesit për shtëpinë. Në gjithë Zvicrën organizatat e ndihmës dhe kujdesit në shtëpi do të prezantohen para popullatës, me shpresën për t’i bërë njerëzit të dëshirojnë të përfshihen në këtë sektor, shkruan RTS, përcjell albinfo.ch.

Kujdesi në shtëpi ofrohet gjerësisht në Zvicër. Në vitin 2022, më shumë se 440,500 njerëz përfituan prej tij. Objektivi i 2 shtatorit, Ditës kombëtare të ndihmës dhe kujdesit në shtëpi, është tërheqja në profesionet e sektorit: infermiere, asistente ose asistente në kujdesin dhe shëndetin e komunitetit, ndihmë në familje, pastrim, terapist pune, fizioterapist, dietolog, specialist në mbështetjen e kujdestarëve janë të gjitha profesionet e nevojshme në degë.

Valérie Vouillamoz, sekretare e përgjithshme e grupit Valais të qendrave mjekësore dhe sociale, ka thënë se ndihma dhe kujdesi në shtëpi rimbursohen ndryshe.

“Kujdesi në shtëpi, i rimbursuar nga sigurimi shëndetësor bazë, mund të jetë i nevojshëm pas një aksidenti, në rast sëmundjeje, rraskapitjeje apo pleqërie. Për të përfituar prej tij, mjafton një recetë mjekësore nga ‘mjeku apo spitali’. Ndihma në shtëpi përfshin ndihmë praktike, si mirëmbajtja e shtëpisë, blerjet dhe ushqimet. Financohet ndryshe dhe mund të financohet nga shërbimet suplementare ose nga Loteria Romande”, tha ajo.

Mungesa e mundshme e stafit

Një popullsi zvicerane në plakje nënkupton një nevojë në rritje për personel të kujdesit dhe ndihmës në shtëpi. Si të kapërcehet kjo mungesë e mundshme?

“Financimi është i fiksuar dhe i kufizuar nga LAMal, pjesa tjetër e financimit sigurohet nga autoritetet publike. Në partneritet me këto të fundit, ne negociojmë përmirësime në kushtet e punës. Çdo përmirësim në përgjithësi gjeneron një kosto shtesë për organizatat. Ne kemi nevojë për dashamirësinë dhe mbështetjen e kantoneve dhe komunave, të cilat kanë marrë masën e mungesës që po afrohet”, shpjegon Valérie Vouillamoz.

Mundësia e trajnimit të vazhdueshëm, paga minimale apo edhe kompensimi për shqetësimin dhe kompensimi për punën në festat publike janë të gjitha shembuj të përmirësimeve të arritura gjatë dhjetë vjetve të fundit nga CMS. Megjithatë hija e mungesës së stafit duket ende e madhe. Që nga kriza e Covid, shumë njerëz, përfshirë edhe sektorin e kujdesit, janë më të ndjeshëm ndaj ekuilibrit të tyre të jetës. Shpesh, kjo përfshin një reduktim të kohës së punës dhe, si rrjedhojë, një reduktim të rehatisë së pacientit.

“Rehatia e të pasurit gjithmonë të njëjtin kujdestar në të njëjtën kohë mund të jetë gjithnjë e më pak e garantuar”, përfundon Valérie Vouillamoz.