Shërbimet e urgjencës spitalore, në pikën e kolapsit në Zvicër

Problemi është mbarëkombëtar dhe lidhet me mungesën e stafit

Shërbimet e urgjencës së Zvicrës janë në pikën e kolapsit, sipas Vincent Ribordy, i Shoqatës Zvicerane të Mjekësisë Emergjente dhe Shpëtimit, raportoi RTS, përcjell albinfo.ch.

Ngarkesa aktuale e punës është në një nivel të paprecedentë, tha Ribordy. Sipas gazetës SonntagsZeitung, me afro 14,800 vende pune të paplotësuara, asnjë sektor nuk ka aq vende të lira të paplotësuara në Zvicër sa shëndetësia. Zvicra po kërkon afro 4000 mjekë, një rekord, sipas gazetës.

Vincent Frochaux, kreu i mjekësisë në një spital në kantonin e Valais, i bëri jehonë të njëjtës pikëpamje. Problemi është mbarëkombëtar dhe lidhet me mungesën e stafit. Një spital në Martigny i është dashur të mbyllë shërbimin e tij të urgjencës gjatë natës për shkak të mungesës së personelit, përcjell tutje albinfo.ch.

Frochaux përshkruan një rreth vicioz. Njerëzit me përvojë largohen sepse janë të rraskapitur. Ata zëvendësohen nga staf më i ri me më pak përvojë, i cili kërkon më shumë kohë për të kryer të njëjtat detyra. Plogështia më pas merret për më shumë punëtorë me përvojë, të cilët përfundojnë të konsumuar. Shpresojmë që mbylljet gjatë natës të jenë të përkohshme, por nuk mund të rihapim natën nëse nuk jemi në gjendje të rekrutojmë staf të mjaftueshëm, tha ai.

Megjithatë, pavarësisht sfidave aktuale, ata me lëndime kërcënuese për jetën gjithmonë mund të trajtohen, tha Vincent Ribordy. Por shqyrtimi tani është më i rreptë. Përveç shqyrtimit më të ngushtë, rreziku i gabimeve është më i lartë dhe trajtimi mund të mos jetë gjithmonë i nivelit të pritur. Për shembull, anestezia mund të zëvendësohet me gaz për të qeshur ose opioidë nëse një anesteziolog nuk është i disponueshëm.

Sipas Ribordy, stafi është i demoralizuar, vuan nga stresi mendor dhe psikologjik ose djegia dhe po i kthejnë shpinën profesionit.

Për të zgjidhur problemin përfaqësuesi i Shoqatës rekomandon përmirësimin e kushteve të punës, në veçanti uljen e numrit të orëve të punës. Për shembull, drejtuesi i një departamenti të urgjencës mund të punojë 50 orë në javë, me 65% të kohës që punon midis orës 7 pasdite dhe 7 të mëngjesit ose gjatë fundjavave ose festave publike. Ribordy gjithashtu mendon se pacientët duhet të ndryshojnë mentalitetin e tyre. Njerëzit duhet të kuptojnë se nuk duhet të vijnë tek ne për gjithçka. Në shumë raste farmacitë dhe mjekët e familjes mund t’i trajtojnë ato.

---