Më shumë se 750 njerëz të pastrehë jetojnë në Gjenevë, por në strehimet e urgjencës ka vetëm rreth 500 vende. Qëndrimet e kufizuara dhe kthimi i vazhdueshëm në rrugë përcaktojnë jetën e përditshme të shumë personave të prekur, raporton RTS.
Nëse kërkoni një vend në një strehim urgjence në Gjenevë, duhet të kontaktoni me telefon. Tre punonjës që flasin gjuhë të ndryshme pranojnë mesatarisht 150 telefonata në ditë.
Por kërkesa e tejkalon ndjeshëm ofertën. “Dje kishim vetëm dy vende. Disa ditë nuk kemi asnjë. Praktikisht, të gjitha vendet e akomodimit janë të zëna,” shpjegon punonjësja sociale Gabriela.
Historia e Chris dhe Salomé tregon se si kjo mungesë ndikon te personat e prekur. Ata të dy janë ndër qindra njerëz që jetojnë në rrugët e Gjenevës. “Kur fle jashtë, fillon ta humbësh vlerësimin për veten. Ndihesh sikur nuk vlen më asgjë,” thotë Salomé.
30 net, pastaj sërish në rrugë
Ata që arrijnë të gjejnë një vend, mund të qëndrojnë në një strehim urgjence për 30 net. Pas kësaj, duhet të bëhet një ndërprerje prej dy javësh para se të jetë e mundur një regjistrim i ri.
Qendra e Mbrojtjes Civile “Richemond” strehon 80 persona çdo natë, gjatë gjithë vitit. Në bunkerin nëntokësor, ata gjejnë një shtrat, një vakt ushqimor dhe mundësi për t’u larë. Por, në mëngjes, në orën 8:00, ata duhet të largohen sërish nga strehimorja dhe ta kalojnë ditën në rrugë.
“Ka njerëz që janë shkëputur nga jeta normale për shkak të goditjeve të fatit, njerëz të izoluar që kanë probleme shëndetësore, ose persona që vuajnë nga varësitë,” thotë Lorenzo Maggio, drejtori i qendrës.
Një rrjet ndihme falë vullnetarëve
Në periudhat midis qëndrimeve në strehimet e urgjencës, njerëzit e pastrehë mbështeten nga një rrjet organizatash ndihmëse. Qendra “Point d’Eau” ofron mundësi për t’u larë, kujdes mjekësor falas dhe rroba të pastra, gjithçka falë vullnetarëve, transmeton albinfo.ch.
Dentisti vullnetar Sabry Sadfi trajton rregullisht aty njerëz, shëndeti i të cilëve është dëmtuar nga jeta në rrugë. “Disa nofulla janë dëmtuar rëndë. Shpesh bëhet fjalë për dhëmbët e përparmë,” tregon ai. “Nëse jeton në rrugë dhe kërkon punë, kjo shpejt kthehet në problem.”
Kur statusi ligjor bëhet pengesë
Për punonjësit socialë, mundësitë për personat pa një status të rregullt qëndrimi janë shpesh të kufizuara.
“Nëse dikush në Zvicër nuk gëzon të drejtat përkatëse, ne duhet t’i themi atij personi se, në këto rrethana, nuk i lejohet të punojë këtu,” thotë punonjësi social Many Zola. “Kjo të dhemb dhe është frustruese. Do të donim të bënim më shumë.”
Habou, një i ri nga Mali që strehohet në Richemond, po e përjeton aktualisht këtë situatë. “Ka shumë kompani që do të na punësonin,” thotë ai. “Por, pa leje, kjo është e pamundur. Nuk më mbetet zgjidhje tjetër veçse të fle në rrugë.”
