Pse kompanitë globale po synojnë punëtorët e Indisë?

@pixabay

Kompanitë globale po punësojnë punëtorët e Indisë si kurrë më parë. Tashmë kompanitë dëshirojnë punën e tyre mendore, më tepër sesa punën fizike, shkruan The Economist.

Lululemon, një prodhues kanadez i veshjeve të jogës, nuk ka shumë gjëra të përbashkëta me Rolls-Royce, prodhuesin britanik të motorëve. Një gjë që ata ndajnë, së bashku me shumë kompani të huaja, është hapësira në Parkun e Biznesit të Ambasadës Manyata në Bangalore.

Qindra kompani të tjera, mes tyre Maersk, një firmë anijesh daneze, Samsung, gjigantin elektronik koreanojugor dhe bankën amerikane Wells Fargo kanë zyra aty pranë. Shumë kompani të tjera kanë hapur zyra në qytetet indiane, si Chennai, Pune dhe Hyderabad.

Në vitet 1990, kompanitë globale si General Electric, një konglomerat dikur i fuqishëm, filluan të shfrytëzonin punëtorët indianë për të kryer detyra të lodhshme, si plotësimi i formularëve dhe ndreqja e softuerit për kompjuterët.

Me kalimin e kohës, pjesa më e madhe e kësaj pune të rëndë u përvetësua nga kontraktorët e jashtëm indianë si Infosys, TCS dhe Wipro.

Tani, në këto firma të huaja, punëtorët e lirë, por të arsimuar mirë të Indisë, nuk vijnë më për të kryer punë fizike, por punë mendore. Shumë prej këtyre kompanive të huaja, kanë ngritur në Indi “qendra globale të aftësive” (GCC), që kryejnë detyra të ndryshme, si analizimi i të dhënave, apo kërkim-zhvillim.

Prej kohësh, në Indi ka qenë më e lehtë të hapësh vende pune që lidhen me punë zyrash, sesa me punë fizike. Spreadsheet-et dhe email-et nuk kanë nevojë të udhëtojnë përgjatë rrugëve të mbipopulluara të vendit ose të mbështeten në infrastrukturën e tij të dobët.

(Qendrat GCC në përgjithësi kanë lidhje të besueshme interneti, një luks që nuk mundësohet kudo në Indi.) Ligjet e punës që mbulojnë çështje si shkarkimet nga puna apo orët e punës, janë më pak të rrepta për punëtorët e vendit.