Qiratë e banesave në Evropë shënojnë rekorde, vetëm pesë qytete ofrojnë banesa me tre dhoma nën 2,000 euro

(KEYSTONE/Alessandro Della Bella)

Në vitin 2025, çmimet e qirasë në zonat qendrore të shumë qyteteve evropiane kanë arritur nivele shumë të larta, ku vetëm pesë prej tyre ofrojnë apartamente me tre dhoma gjumi me qira më pak se 2,000 euro në muaj, sipas një studimi të fundit nga Deutsche Bank. Londra mbetet qyteti më i shtrenjtë, me një mesatare prej 5,088 eurosh, ndërsa Athina rezulton të ketë çmimet më të ulëta, rreth 1,080 euro.

Analiza përfshiu 28 qytete dhe nxjerr në pah një ndarje të theksuar midis rajoneve më të pasura në veri dhe atyre juglindore, ku kostot e jetesës janë dukshëm më të ulëta.

Në qytetet me qira mbi 3,000 euro përfshihen Cyrihu, Gjeneva, Amsterdami, Parisi, Dublini dhe Kopenhaga – të gjitha vende me rëndësi financiare dhe politike dhe një kërkesë të madhe për banim. Në grupin e qyteteve me qira nga 2,000 deri në 3,000 euro hyjnë Milano, Berlini, Madridi dhe Vjena, që kanë një nivel më të arsyeshëm jetese krahasuar me kryeqytetet më të kushtueshme.

Në fund të listës qëndrojnë Athina, Budapesti, Stambolli, Varshava dhe Helsinkiu, ku qiratë mesatare janë nën 2,000 euro. Kjo pasqyron jo vetëm koston më të ulët të jetesës, por edhe pagat më të ulëta dhe zhvillimin ekonomik më të ngadaltë në këto rajone.

Sipas Eurostat, që nga viti 2020, çmimet e banesave janë rritur me 27.3%, ndërsa qiratë kanë pësuar një rritje prej 12.5%, me tendenca edhe më të forta në qytetet kryesore. Stambolli është shembulli me rritjen më të madhe të qirave për apartamentet me tri dhoma, ku niveli ka shkuar deri në 206% gjatë pesë viteve të fundit, ndërsa edhe Lisbona, Praga dhe Edinburgu kanë shënuar rritje mbi 70%.

Po ashtu, për apartamentet me një dhomë gjumi, Londra mbetet më e kushtueshmja me 2,732 euro në muaj, ndërsa Athina është më ekonomike, me 595 euro.

Studimi nënvizon se mungesa e ofertës së strehimit, niveli i ulët i të ardhurave dhe procesi i urbanizimit po ndikojnë në rritjen e çmimeve të qirasë në Evropë, duke nënvizuar nevojën për politika të qëndrueshme për përballueshmërinë e banimit. Në të njëjtën kohë, pagat mesatare në qytete si Dubai dhe Sidney janë më të larta se në shumë qytete evropiane, duke e bërë sfidën e aksesit në strehim edhe më të ndërlikuar.