Mungesa e vendeve të strehimit emergjent për personat e pastrehë po e rëndon gjithnjë e më shumë situatën sociale në Gjenevë të Zvicrës. Pavarësisht ndihmës së ofruar nga institucionet dhe organizatat humanitare, shumë persona vazhdojnë të përballen me pasigurinë dhe rikthimin e përsëritur në rrugë, raporton transmetuesi publik zviceran RTS.
Për të siguruar një vend në një nga qendrat emergjente të strehimit në Gjenevë, personat në nevojë duhet të telefonojnë shërbimet përkatëse. Tre punonjës, të cilët komunikojnë në disa gjuhë, pranojnë mesatarisht 150 telefonata në ditë.
Megjithatë, kërkesat janë shumë më të mëdha sesa kapacitetet e disponueshme.
“Dje kishim vetëm dy vende të lira. Ka ditë kur nuk kemi asnjë. Praktikisht, të gjitha qendrat janë plot”, shpjegon Gabriela, një punonjëse sociale e angazhuar në këtë shërbim.
30 net strehim, pastaj sërish në rrugë
Rasti i Chrisit dhe Salomés, dy persona që jetojnë në rrugët e Gjenevës, pasqyron vështirësitë me të cilat përballen qindra njerëz pa strehim.
“Kur fle jashtë, fillon ta zhvlerësosh veten. Të duket sikur nuk ke asnjë vlerë”, thotë Salomé.
Një nga problemet kryesore është se qëndrimi në qendrat emergjente është i kufizuar në 30 net. Pas kësaj periudhe, personat duhet të bëjnë një pushim dyjavor përpara se të mund të regjistrohen sërish për strehim.
Strehimorja e mbrojtjes civile në Richemond strehon çdo natë rreth 80 persona, gjatë gjithë vitit. Aty, në një bunker nëntokësor, përfituesit kanë një shtrat, një vakt ushqimi dhe mundësi për t’u dushuar.
Por në orën 08:00 të mëngjesit, ata duhet të largohen dhe ta kalojnë pjesën tjetër të ditës në rrugë.
“Ka njerëz që janë goditur nga ngjarje të rënda të jetës, persona të izoluar me probleme shëndetësore, si dhe njerëz që përballen me varësi”, shpjegon Lorenzo Maggio, drejtues i qendrës së strehimit.
Rrjeti i ndihmës mbështetet edhe te vullnetarët
Në periudhat ndërmjet qëndrimeve në qendrat emergjente, personat e pastrehë mund të mbështeten te një rrjet organizatash që ofrojnë ndihmë sociale dhe shëndetësore.
Në qendrën Point d’Eau, vullnetarët ofrojnë mundësi për t’u dushuar, kujdes mjekësor falas dhe veshmbathje të pastra.
Edhe shëndeti oral është një problem serioz për shumë persona që jetojnë në rrugë. Dentisti vullnetar Sabry Sadfi trajton rregullisht pacientë, gjendja shëndetësore e të cilëve është përkeqësuar si pasojë e kushteve të vështira të jetesës.
“Disa persona kanë dëmtime të rënda të nofullës, veçanërisht te dhëmbët e përparmë”, tregon ai.
Sipas tij, problemet dentare mund të bëhen pengesë edhe për ata që përpiqen të gjejnë punë dhe të rikthehen në jetën e zakonshme.
Statusi i qëndrimit, pengesë për punësim
Për punonjësit socialë, ndihma ndaj personave që nuk kanë status të rregullt qëndrimi në Zvicër paraqet vështirësi shtesë.
“Nëse dikush nuk i ka të drejtat e nevojshme në Zvicër, duhet t’i shpjegojmë se, në këto rrethana, nuk mund të punojë këtu. Kjo është e dhimbshme dhe zhgënjyese. Do të donim të bënim më shumë”, thotë punonjësi social Many Zola.
Këtë realitet po e përjeton edhe Habou, një i ri nga Mali, i cili aktualisht është i strehuar në qendrën Richemond.
“Ka shumë kompani që do të na punësonin, por pa leje qëndrimi është e pamundur. Nuk më mbetet zgjidhje tjetër veçse të fle në rrugë”, shprehet ai.
Chris dhe Salomé gjejnë strehim, por frika mbetet
Pas shumë vështirësive, Chris dhe Salomé kanë arritur të sigurojnë një vend në të vetmen strehimore komunale që pranon edhe qenin e tyre, Ruby. Ata mund të qëndrojnë aty për tre muaj.
“Tani po mësojmë sërish të jetojmë, sepse në rrugë gjithçka sillet rreth mbijetesës”, thotë Chris.
Megjithatë, pasiguria për të ardhmen vazhdon t’i shoqërojë.
“Kam ende frikë se do të përfundoj përsëri në rrugë”, përfundon ai.
Rasti i Gjenevës dëshmon se, përtej ndihmës emergjente, personat e pastrehë kanë nevojë për zgjidhje të qëndrueshme që u mundësojnë të sigurojnë strehim, të kenë qasje në kujdes shëndetësor dhe të rikthehen në tregun e punës/albinfo.ch/
