Leuenberger: Shija e hidhur e historisë, parlamenti në Prishtinë përballe hijeve të së kaluarës

"Të shohësh Parlamentin e Republikës të rrethuar, deputetë të përballur me turmën, të keqtrajtuar dhe të detyruar të kthehen në sallën e Kuvendit nën presionin e saj, ngjall një trishtim të thellë. Dhe një ndjenjë të tmerrshme déjà-vu-je"

Ueli Leuenberger, politikan i njohur zviceran, është që nga vitet `80 të shekullit të kaluar një mik i dëshmuar i shqiptarëve dhe i Kosovës. I lidhur fuqishëm me fatet e popullit shqiptar ai ka qëndrimin e tij legjitim për shumë çështje që trazojnë jetën politike në Kosovë. Dhe ai e shpreh këtë qëndrim të tij parimor , në mënyrë të sinqertë dhe pa prapamendime. Sikur me këtë koment që ka publikuar pak më parë në fb, ku flet për gjendjen më të re, jo të mirë, në Kosovë.

Në vazhdim, shkrimi i Ueli Leuenberger.

Sonte, pamjet që na vijnë nga Prishtina dhembin.

Të shohësh Parlamentin e Republikës të rrethuar, deputetë të përballur me turmën, të keqtrajtuar dhe të detyruar të kthehen në sallën e Kuvendit nën presionin e saj, ngjall një trishtim të thellë. Dhe një ndjenjë të tmerrshme déjà-vu-je.

Për të gjithë ata që e duan Kosovën dhe e njohin historinë e saj, të shohësh sot Parlamentin e saj të vënë në shënjestër në këtë mënyrë zgjon pashmangshëm kujtime të dhimbshme.

Më kujtohet ajo që miqtë e mi shqiptarë më kanë treguar për marsin e vitit 1989: padrejtësinë, shtypjen, ngulfatjen graduale të një populli të tërë dhe forcat e regjimit të Milošević-it që rrethonin atëherë Kuvendin e Kosovës, ndërsa autonomia e krahinës po shpërbëhej.

Më kujtohen gjithashtu rrëfimet e tyre për ata deputetë që, në korrik të vitit 1990, të privuar nga Kuvendi i tyre, e shpallën Kosovën republikë në rrugë, përpara se, disa javë më vonë, në ilegalitet, të miratohej Kushtetuta e Kaçanikut.

Në atë kohë, rrethimi dhe heshtja e institucionit parlamentar ishin instrumentet e një pushteti që synonte të mbyste lirinë politike të shqiptarëve të Kosovës.

Çfarë ironie e hidhur që sot, më 5 tetor 2026, është përsëri Parlamenti i Kosovës ai që gjendet nën presionin e rrugës.

Por kësaj here, nuk janë forcat e një pushteti që vjen nga Beogradi.

Janë qytetarë të Kosovës, veteranë, fëmijët e asaj lirie të fituar me një çmim aq të lartë, që ushtrojnë presion fizik mbi përfaqësuesit e tyre të zgjedhur.

Dhimbja, zemërimi dhe tronditja e shkaktuar nga vendimet e Hagës mund të jenë të mëdha. Historia e UÇK-së është pjesë e pandashme e historisë bashkëkohore të Kosovës dhe zë një vend qendror në kujtesën e saj kolektive.

Por asnjë zemërim, sado i thellë qoftë, nuk mund të justifikojë dhunën, mbajtjen me forcë apo frikësimin fizik të deputetëve.

Liria nuk mbrohet duke shkelur shtetin e së drejtës.

Vetëm pak orë përpara një afati kushtetues që mund të hapë një periudhë të re pasigurie politike, Kosova nuk duhet t’i nënshtrohet frikësimit.

Parlamentarizmi kosovar u ndërtua në rezistencën ndaj shtypjes dhe në shpresën se një ditë Kosova do të mund të vendoste lirisht për të ardhmen e saj.

Ai nuk mund të fundoset sot nën goditjet e vetë rrugës së tij.

Që idealet e Kaçanikut të vazhdojnë të jetojnë, demokracia duhet të mbetet e lirë — edhe kur vendimet e saj nuk na pëlqejnë.

---