Kufizimi i popullsisë së Zvicrës: i thjeshtë në teori, i vështirë në praktikë

Aktualisht, Zvicra ka rreth 9 milionë banorë dhe mund të arrijë 10 milionë që në vitet 2040 sipas projeksioneve

Një iniciativë e re politike në Zvicër synon që popullsia e vendit të mos kalojë 10 milionë banorë deri në vitin 2050 – një ide që në dukje është e thjeshtë, por shumë e vështirë për t’u zbatuar në praktikë.

Propozimi, i iniciuar nga Partia Popullore synon të kufizojë rritjen e popullsisë për të shmangur presionin mbi infrastrukturën, shkollat, sistemin shëndetësor dhe shërbimet sociale. Aktualisht, Zvicra ka rreth 9 milionë banorë dhe mund të arrijë 10 milionë që në vitet 2040 sipas projeksioneve, transmeton albinfo.ch.

Sipas planit, sapo popullsia të kalojë 9.5 milionë, qeveria do të detyrohet të ndërmarrë masa, kryesisht duke kufizuar emigracionin. Nëse kjo nuk mjafton, mund të kërkohet edhe ndërprerja e marrëveshjeve ndërkombëtare, përfshirë lëvizjen e lirë me Bashkimin Evropian.

Megjithatë, problemi kryesor qëndron te zbatimi. Rritja e popullsisë në Zvicër varet kryesisht nga emigracioni, i cili është i vështirë për t’u kontrolluar plotësisht. Flukset neto arrijnë rreth 70,000 persona në vit, ndërsa rritja natyrore (lindje minus vdekje) është shumë më e vogël.

Edhe masat si kufizimi i azilit apo ribashkimit familjar kanë kufizime ligjore. Shumë kërkesa për azil refuzohen dhe ligjet ndërkombëtare e bëjnë të vështirë dëbimin e disa personave. Ndërkohë, kufizimi i ribashkimit familjar për qytetarët e BE-së do të kërkonte ndryshime të mëdha në marrëveshjet me BE-në.

Një nga opsionet më të realizueshme është kufizimi i emigracionit nga vendet jashtë BE-së, por edhe kjo ka ndikim të kufizuar dhe mund të dëmtojë ekonominë, e cila varet nga fuqia punëtore e huaj.

Në përfundim, ideja e një kufiri të qartë numerik për popullsinë është politikisht tërheqëse dhe e lehtë për t’u kuptuar, por realiteti ligjor, ekonomik dhe ndërkombëtar e bën zbatimin e saj shumë kompleks.

---