Zvicër: Kastrimi kimik për dhunuesit seksualë mbetet praktikë shumë e rrallë

pixabay

Terapia hormonale e njohur si kastrim kimik vazhdon të përdoret rrallë në Zvicër, megjithëse konsiderohet një mjet për uljen e rrezikut të rikthimit tek personat që shfaqin sjellje seksuale të rrezikshme, veçanërisht ndaj fëmijëve.

Sipas specialistëve, trajtimi me anti–androgjenë u përshkruhet vetëm një numri të vogël pacientësh, kryesisht për shkak të efekteve të rënda anësore, si lodhje e theksuar, rritje e gjinjve, osteoporozë dhe rreziqe për sëmundje të zemrës dhe mëlçisë. Në kantonin e Vaudit, vetëm pesë nga 150 persona nën trajtim për dhunë seksuale përdorin këtë terapi, ndërsa në Fribourg vetëm një pacient e ka marrë në konsideratë.

Ekspertët theksojnë se terapia hormonale nuk është e detyrueshme dhe mund të aplikohet vetëm me pëlqimin e pacientit. Vendimi merret bashkë mes terapistit dhe pacientit, ndërsa gjykata mund të urdhërojë trajtim, por jo llojin specifik të tij.

Ndërkohë, bioeticianët ngrejnë dilema etike rreth përdorimit të medikamenteve tek personat e burgosur dhe theksojnë se rreziku i rikthimit nuk mund të reduktohet kurrë në zero. Mjekët paralajmërojnë se trajtimet ekzistuese janë të nënvlerësuara, ndërsa molekula të reja hormonale me më pak efekte anësore mund të ndryshojnë qasjen në të ardhmen.

Terapitë anti–androgjene nuk përdoren vetëm për dhunues seksualë të dënuar, por edhe në programe parandaluese për persona që kërkojnë ndihmë para se të kryejnë vepra penale.