Galeria e Fakultetit të Arteve

“MEMORY TO THE FALLEN TREES”

Vendi ynë është i vogël dhe jo shumë i rëndësishëm për politikat globale. Ai ka shumë më shumë histori se sa mund ta “kapërdij” dhe kursesi nuk po mundet të dalë nga tranzicioni i cili e përcjellë vazhdimisht qe një kohë shumë të gjatë. Me të gjitha dramat e përjetuara ndër vite, drama e fundit (lufta e cila përfundoi më 1999) pruri një situatë kualitativisht krejtësisht tjetër prej asaj së mëparshmes. Pas përpjekjeve shekullore, pothuajse brenda natës ndodhi ndryshimi i shumëpritur për shumicën e qytetarëve të saj. Kjo gjendje e re, medoemos reflektoi në të gjitha fushat e veprimit shoqëror. Në radhë të parë në organizimin e ri politik i cili sa për tu thënë, në moment ishte tejet i vrazhdë e nuk u la anash as arti e kultura.
“Arti e ka fuqinë të sfidoi, të vë në diskutim, të kritikoi. Ai mund ti bëjë të dukshme margjinat sociale, të ngrisë brengat rreth ekologjisë, si dhe të atakoi sistemet politike dhe ekonomike në pushtet,” Ky ishte një citat nga një libër rishtazi i botuar, (më 2017, nga Thames & Hudson), me titull Who’s Afraid of Contemporary Art? me autorët Kyung An dhe Jessica Cerasi.
Vështirë të besohet që aq lehtë arti mund t’a transformon shoqërinë, politikën, ekonominë, marrëdhëniet ndërnjerëzore. Nëse besohet në magjinë e artit, atëherë ai edhe mund ta ketë fuqinë e transformimit. Tek e mrama, ia vlen të provohet.
Gjenerata e artistëve bashkëkohorë, të cilët u formësuan dhe u rritën si artistë mu në kufi të vitit 1999 dhe më pas, kishin çka të thonë në lidhje me shoqërinë, artin dhe politikën. Sigurisht që me mjete dhe shprehje artistike të cilat për ta ishin mjeti më i përshtatshëm që të ndriçohet nji problem apo nji tjetër! Ata frymëzimin e gjejnë në marrëdhëniet brenda shoqërisë ku ata jetojnë dhe veprojnë, si dhe në situatat “absurde” në të cilat fatkeqësisht shoqëria kosovare e gjen veten më së miri. Problemet “sui generis”, që në qarqet dhe marrëdhëniet ndërkombëtare, jo rrallëherë pershkruhet edhe vetë statusi politik i Kosovës si shtet i pavarur dhe sovran. Shpesh herë të gjitha këto shërbejnë si frymëzim për këta artistë të cilët vendin e tyre dojnë ta shohin sa më të mirë dhe sa më normal që është e mundur.