Shqipëria, një thesar turistik

Gazeta e mirënjohur e personave të moshës së tretë në Zvicër (Génération plus) boton një shkrim joshës për Shqipërinë.

E njohim zakonisht këtë vend prej diaspores që jeton në Zvicer. Por pse mos ta vizitojmë ?

« Ekzistojnë ngjajshmëri në mes të zviceraneve dhe shqiptarëve,  tregon deputeti i partisë UDC nga Gjeneva, Yves Nidegger, i cili ka shkuar në këtë vend tri herë dhe hera e fundit ishte në fund të gushtit. Është popull i vogël me identitet, nuk është mjaftueshem i fortë dhe i bashkuar për të krijuar përandori, por as nuk është i asimiluar nga njëri prej fqinjëve të fuqishëm. Larg nga qendra e pushtetit, shqiptarët vetmenaxhohen në mënyrë lokale. Ata ishin malorë të fortë, të egër por besnik, siç kanë mund të jenë zviceranet e vjetër!”

Sot, dy vendet tona janë të ndërlidhura ngushtë për shkak të mërgimit të qytetarëve të ish-Jugosllavisë, që së pari është kërkuar nga një Zvicër e cila kishte nevojë për fuqi punëtore nga 1965 dhe, gjatë viteve 1990, si rrjedhë e regjimit të Milosevicit. Cila është marrëdhënia në mes të ish-Jugosllavisë dhe afrimit tonë me Shqipërinë? “Shqiptarët e Shqipërisë kanë qenë numër i vogël që kanë ardhur në Zvicer, por, pasi që ishin aq që jetonin në shtetet fqinje sesa në vendin e tyre, sot janë përafërishst 250 000 shqipfolës në Zvicër”, rrefen Bashkim Iseni, drejtor i plateformës Albinfo.ch, media që propozon falas një publikim ditor të lajmeve rajonale dhe kombëtare në shqip, frengjisht dhe gjermanisht si dhe një sërë shërbimesh të tjera.

Prania e gjashtë lojtarëve me origjinë shqiptare në ekipin helvetik gjatë kampionateve të fundit Evropiane të futbollit nuk ka asgjë të befasishme, asgjë më shumë sesa shtatë dy-shtetasëve zviceranë në ekipin e Shqipërisë.

Një shtet i cili, poashtu, tregon një fytyrë tjetër, siç tregon Yves Nidegger, i cili e kishte vizituar në 1992 si gazetar gjatë rrëzimit të regjimit dhe, në 1993, për të ligjeruar në Universitetin e Tiranës.  “E ndihmuar nga Bashkimi Evropian, SHBA dhe Zvicra, Shqipëria ka ndryshuar shumë që nga rënia e regjimit marksist. Sot, është një vend mesdhetar i këndshëm, ku infrastruktura, aty ku është zhvilluar, është shumë konkurruese.

Raport i mirë çmim-cilësi

Udhëtarët zviceranë e pëlqejnë kohën e saj me diell, afërsinë e saj (dy orë me aeroplan), pamjen që e ofron dhe mikpritjen e saj. Bashkim Iseni shkon deri te krahasimi mes Shqipërisë dhe Italisë. “Italia e sotshme, ose më mirë, në hotelet e reja, si dhe vitët 1960 diku tjetër ” thekson Yves Nidegger, duke përkujtuar pabarazitë e mëdha në mes të zonave turistike dhe rajonëve të tjera. Politikani flet për “shërbime hoteliere shumë profesionale, autostrada cilësore, kuzhina mesdhetare e shijshme të perimeve dhe të mishrave të skarës, të plazheve të mrekullueshme, posaçërisht në jug”. “Janë 400 kilometra plazhë, tregon Bashkim Iseni. Mund të gjejmë vende turistike bregdetare siç janë Vlora dhe Saranda, një lloj Monaco e Ballkanit. Zonat e thella të vendit janë ende të virgjëra me bjeshkë dhe liqene. Burimi i Syrit të Kaltërt dhe ekrani i gjelbërt i tij janë të paharrueshme. Kryeqyteti Tirana, shumë i gjallë, shijohet duke u shetitur në sheshet dhe duke marrë pjesë në jetën e natës. Adhuruesit e historisë do të shkojnë në Apollonië, vend i rëndësishëm gjatë epokës romake dhe që sot është bërë vend arkeologjik si dhe në Durrës, pika fillestare e via Egnatia, rruga e karavanëve qe lidhte Romën e madhe me Konstantinopolin por edhe në qytetet e Gjirkoastrës, “qyteti i gurit” me lagjët e saja tipike dhe me kalanë dhe Berati, “vendi i njëmijë e një dirtarëve”, njëra prej qyteteve më rë ruajta të Shqipërisë.” Një vend që meriton në të vërtetë të njihet më mirë.

DY PERSONALITETE KRISHTERE TE ADHURUARA
Megjithëse feja myslimane është dominante, Shqipëria i ka bërë dy krishterë heronjtë e saj: komandanti ushtarak Skënderbeu, një rezistues ndaj Perandorisë Osmane dhe Nëna Terezë, heroina me origjinë shqiptare tek të varfërit e Kalkutes. I të parit i është vendosur një statujë me kalë të bronzit në Tiranë në një vend që e bartë e emrin e tij, ndërsa e dyta e ka dhënë emrin e saj për aeroportin ndërkombëtar, spitalit më të madh të vendit si dhe një vendit të Tiranës. Poashtu, statuja të vogëla shiten në imazhin e tyre.