“Kioska mbi rrota” në St. Gallen, në ndihmë të të moshuarve

@unsplash

Pak para orës 8:30 të mëngjesit, makina e bardhë e Beatrice Zangës me bagazhin e hapur ishte parkuar përpara shtëpisë së të moshuarve Halden në lagjen Neudorf të St. Gallen. Ajo është një nga katër iniciatorët e projektit. Në bagazh ka kuti të gjelbra që përmbajnë mallin që shet Zanga. “Kioska mbi rrota” është një projekt pilot në qytetin e St. Gallen.

Nga biskotat tek pecetat e pastat e dhëmbëve, gjithçka përfshihet. Më e shitura është çokollata në të gjitha variacionet. Kioska vjen rregullisht në shtëpitë e pensioneve dhe të të moshuarve me një gamë mallrash të përshtatura posaçërisht dhe u ofron banorëve një përvojë të pavarur blerjeje në vend.

Për shkak të gjendjes së tyre të kufizuar fizike, shumë të moshuar nuk janë më në gjendje të bëjnë pazar të pavarur në fshat ose dyqan aty pranë. Kështu që kioska u vjen atyre. Ideja është për më shumë pavarësi.

Sot në mëngjes ka mbështetje nga Susanne Bosshard. Ajo dhe Zanga punojnë në baza vullnetare. Së bashku ata ndërtojnë një raft druri në atriumin e shtëpisë së të moshuarve. Karroca e shitjes është pranë saj. Ka një çati ngjyrë portokalli, dy rrota të mëdha prej druri dhe një zonë shitjeje ku dy gratë shfaqin mallrat e tyre për humor dhe mirëqenie.

Ideja për “kioskën mbi rrota” erdhi rreth tre vjet më parë. Kioska është e rëndësishme për shtëpinë e të moshuarve, thotë Beatrice Zanga. Përveç aktiviteteve të shumta të drejtuara, ai u jep banorëve edhe vetëvendosje. “Sot më pëlqen të pi një biskotë apo një çokollatë”, thotë Zanga për përvojat e saj me klientët kur qëndron pas karrocës.

“Kioska mbi rrota” është aktualisht në një fazë pilot njëvjeçare që do të zgjasë deri në verë. Pastaj ju dëshironi të vlerësoni se si shkoi projekti. Kioska viziton katër shtëpi të moshuarish në qytetin e St. Gallen çdo dy javë, çdo të mërkurë për një orë. Ritmi i rregullt është i rëndësishëm për njerëzit në shtëpinë e të moshuarve, kështu që ata mund të “kromohen” gjithmonë në të njëjtën ditë.

“Kjo është e mrekullueshme për mua, nuk mund të drejtoj më një makinë”, tha njw banore e shtëpisë së të moshuarve Halden.

Njerëzit vijnë e shkojnë, bisedojnë dhe blejnë. Mallrat duhet të jenë të përballueshme për të gjithë. Përveç “go poschte”, ekziston edhe mundësia për të pirë një kafe së bashku, për të biseduar me të moshuar apo vullnetarë të tjerë dhe për të krijuar kontakte. Karroca e shitjeve si një vend takimi social.

Ideja u prit mirë nga banorët e shtëpisë së të moshuarve Halden: “Është e mrekullueshme për mua, nuk mund të drejtoj më një makinë. Dyqani nuk është larg, e shoh nga dhoma ime, por nuk mund të shkoj më atje”, thotë një qytetar i moshuar. Me “kioskën mbi rrota” po u kthehet njerëzve pavarësia për të bërë pazar./SRF