Triazoli në Liqenin e Gjenevës nuk përbën rrezik për shëndetin, konfirmon një studim

(KEYSTONE/Laurent Gillieron)

Ndotja nga triazoli në Liqenin e Gjenevës nuk përbën rrezik për shëndetin, sipas përfundimit të një studimi të ri të publikuar këtë të premte me kërkesë të kantoneve të Vaud, Gjenevës dhe Valais.

Uji i pijshëm nga Liqeni i Gjenevës mund të konsumohet pa masë. Do të duheshin më shumë se 900 litra në ditë që triazoli 1, 2, 4 që përmban të bëhej i rrezikshëm për shëndetin, shkruan RTS. Ky është përfundimi i një raporti të porositur nga Qendra Zvicerane për Toksikologji të Aplikuar Njerëzore (SCAHT) pas zbulimit të fundit të këtij metaboliti në ujin e pijshëm të pirë nga 90% e popullsisë së Gjenevës dhe shumë banorë të Vaud, transmeton albinfo.ch.

Ky studim, i cili është pritur për disa javë, arrin në përfundimin se të gjitha kategoritë e popullsisë – përfshirë foshnjat, fëmijët dhe gratë shtatzëna – mund të vazhdojnë të konsumojnë ujë çezme nga Liqeni i Gjenevës.

“Qëllimi ishte gjithashtu të merreshin në konsideratë njerëzit vulnerabël dhe fëmijët, pesha e trupit e të cilëve është më e ulët. Këto analiza tregojnë se nuk ka rrezik në konsumimin e këtij uji”, gëzohet Christine Genolet-Leubin, drejtuese e shërbimit mjedisor të Valais, në mikrofon në orën 12:45.

Shtatë herë mbi pragun ligjor

Ishte futja e testeve të reja nga kantoni i Vaud në fillim të vitit 2025 që bëri të mundur zbulimin e pranisë së kësaj substance në fund të shtatorit, mesatarisht shtatë herë mbi pragun ligjor. Hulumtimet kanë vërtetuar se triazoli 1,2,4 vjen kryesisht nga uzina Syngenta në vendin kimik të Monthey, ku është përdorur për shumë vite.

Kompania tani thirret të marrë masa për të minimizuar shkarkimet e saj në Ronë.

“Zgjidhja radikale në afat të shkurtër është djegia e këtyre ujërave të procesit, por kjo përfaqëson kosto të larta për industrinë, ndërsa pret të gjejë një zgjidhje më të qëndrueshme”, thotë Christine Genolet-Leubin.

Edhe nëse shkarkimet ndalen menjëherë, do të duheshin më shumë se dhjetë vjet që Liqeni i Gjenevës të pastrojë plotësisht këtë ndotje.

Një sfidë teknike dhe financiare për shpërndarësit

Pavarësisht mungesës së rrezikut për shëndetin, shpërndarësit e ujit të pijshëm duhet të respektojnë pragun ligjor prej 0.1 mikrogramësh për litër. Një kufizim që mund të jetë shumë i kushtueshëm për shpërndarësit e ujit.

“Jemi në vijën e parimit ndotësi paguan. Tani është e nevojshme të qasemi në dosje, të vlerësojmë kostot e mundshme për shpërndarësit dhe të përcaktojmë se kush do të duhet të marrë përsipër faturën”, thotë Pierre-Antoine Hildbrand, këshilltar i qytetit në Lozanë.

A do të jetë e nevojshme të rindërtohen instalimet e rënda për të eliminuar këtë ndotje? Kush do të paguajë? Shumë pyetje janë ende të hapura.