“Washington Post” shkruan për Shqipërinë: Nuk është kopje e fqinjve

Udhëtimi nga Shkodra drejt bregdetit na çoi 186 milje, mes autostradash e rrugësh malore. Destinacioni ynë ishte Himara, më e qetë se Vlora, Durrësi apo Saranda.

Pamja e detit Jon gjatë rrugës ishte mbresëlënëse, shkruan Washington Post në një shkrim të gjatë për Shqipërinë si destinacion turistik, transmeton Albinfo.ch.

Tutje në shkrim përshkruhet Himara, ku bregu ishte i mbushur me çadra e uji kristal. “Akomodimet varionin nga hostele të lira deri në hotele luksoze. Ne zgjodhëm një bujtinë kodrinore, vetëm 49 dollarë nata. Mbrëmjet i kalonim në breg, mes familjesh e çiftesh, dhe darkuam në një restorant me ushqime deti — 60 dollarë për dy persona”, thuhet mes tjerash.

Më pas vjen Plazhi i Livadhit, disa kilometra më në veri, ishte më i populluar. Në Kampingun Moskato paguam 35 dollarë për furgonin nën hijen e ullirit, vetëm tre minuta nga deti. Kishte dushe, lavanderi dhe një restorant të thjeshtë. Ndërkohë, hotelet aty afër kushtonin mbi 300 dollarë nata.

“Pasditen e kaluam duke eksploruar plazhe të fshehura pa shezlongë, vetëm një kasolle me skarë e kokteje. Në “Restorantin Blue Bay” shijuam peshk vendas, makarona me fruta deti, perime dhe verë — një nga vaktet më të shijshme, për 60 dollarë”, përshkruhet tutje.

Më pas udhëtuam drejt Beratit, qytetit me shtëpi osmane mbi lumin Osum, dhe qëndruam në kampingun e agroturizmit Alpeta në Roshnik. U kthyem në Tiranë për natën e fundit pranë aeroportit. Një javë nuk mjaftoi: mbetën për t’u zbuluar majat, fshatrat e largëta, Syri i Kaltër dhe plazhet e arritshme vetëm me varkë.

Shqipëria nuk është “kopje” e fqinjëve të saj. Ajo ofron autenticitet: bujtinat rurale, mëngjeset me djathë e mjaltë vendas, ecjet në male dhe ngjyrat magjepsëse të ujërave të saj. Për ne, këto mbeten kujtimet më të paharrueshme./Albinfo.ch/